ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Δ.Ε.

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΤΜ/ΤΟΣ Τ.Ε.Ε. ΝΟΜΟΥ ΑΙΤΩΛ/ΝΙΑΣ

 

ΘΕΜΑ: ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ «ΕΛΑΧΙΣΤΗΣ ΑΜΟΙΒΗΣ» ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

Το επάγγελμα του Μηχανικού οιασδήποτε ειδικότητας (αρχιτέκτονας, πολιτικός, ηλεκτρολόγος, μηχανολόγος κλπ.) δεν είναι δυνατόν να συγκαταλέγεται στα λεγόμενα «κλειστά επαγγέλματα» .

Κάθε Μηχανικός έχοντας την απαραίτητη επιστημονική επάρκεια, άρα και τα αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα, μπορεί να ασκήσει αυτά ανεμπόδιστα και χωρίς όρους οπουδήποτε στην χώρα. Το αυτό ισχύει και για οποιοδήποτε Μηχανικό προερχόμενο από χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με σαφήνεια λοιπόν και προς απομάκρυνση της (ύποπτης;) σύγχυσης που καλλιεργείται στην κοινή γνώμη, πρέπει να γίνει γνωστό ότι, το επάγγελμα του μηχανικού δεν αποτελεί «κλειστό επάγγελμα».

Ως προς τις ελάχιστες αμοιβές οι οποίες ισχύουν για μεγάλο μέρος των εργασιών του Μηχανικού (όχι για όλες), είναι επίσης σαφές ότι αυτές δεν σηματοδοτούν με κανένα τρόπο ύπαρξη «κλειστού» επαγγέλματος.

Η επιχειρούμενη κατάργηση της ελάχιστης αμοιβής στις εργασίες του Μηχανικού (μελέτες-επιβλέψεις), προσδοκά μέσω της αύξησης της ανταγωνιστικότητας, στην μείωση του κόστους αυτών. Πρόκειται για εντελώς λανθασμένη λογική, στην οποία το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας είναι αντίθετο, προειδοποιώντας για το μόνο αποτέλεσμα που αυτή θα επιφέρει, δηλαδή την υποβάθμιση της ποιότητας του παραγόμενου έργου.

Η προσδοκώμενη επίτευξη μείωσης του κόστους μέσω της κατάργησης των ελαχίστων αμοιβών (αύξηση ανταγωνιστικότητας), αποτελεί ουτοπία, καθώς:

I. Η μελέτη-επίβλεψη ενός έργου αποτελεί το 5%-7% του κόστους του έργου και μέσω του μέτρου προσδοκάται (το ανώτερο), μείωση 20% επί  των  αμοιβών  Μελέτης-Επίβλεψης. Δηλαδή πρόκειται στην καλύτερη περίπτωση για μείωση κατά 1% του ολικού κόστους του έργου.

II. Η προσδοκώμενη (έστω και μικρή) μείωση δεν είναι δυνατόν να υπάρξει, καθώς ως γνωστόν ο ανταγωνισμός ήδη λαμβάνει χώρα με την μορφή εκπτώσεων επί της ελάχιστης αμοιβής.

III. Η απουσία της ελάχιστης αμοιβής θα δημιουργήσει περιβάλλον ανταγωνιστικότητας, χωρίς κανέναν έστω και ενδεικτικό κανόνα, με άμεσο αποτέλεσμα να υπάρξει αναπόφευκτη υποβάθμιση της ποιότητας του παραγόμενου έργου.

IV. Σήμερα η ύπαρξη της ελάχιστης αμοιβής αποτελεί χρήσιμο βοήθημα και για τον εργοδότη, καθώς μεγάλη ή αναιτιολόγητη έκπτωση επί αυτής, προειδοποιεί για ενδεχόμενη κακή ποιότητα του παραγόμενου έργου και προφυλάσσει από επισφαλείς συμφωνίες.

V. Τέλος πρέπει να σημειωθεί ότι «ελάχιστες αμοιβές» είτε υπολογιζόμενες επί του προϋπολογισμού του έργου, είτε με άλλο αλγόριθμο, εφαρμόζονται σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανάμεσα σε αυτές και η Γερμανία.

 


Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΟΚΟΣ